Znaczenie Paschy Mojżesza

Po śmierci Abrahama jego potomkowie zostali nazwani Izraelitami. Po 500 latach stali się dużym plemieniem. Stali się również niewolnikami Egipcjan.

Księga Wyjścia

Liderem Izraelitów jest Mojżesz. Bóg powiedział Mojżeszowi, żeby poszedł do Faraona Egiptu i zażądał, żeby ten uwolnił Izraelitów od niewolnictwa. To rozpoczęło walkę pomiędzy Faraonem a Mojżeszem, z której wynikło 9 plag przeciwko Faraonowi i Egipcjanom. Mimo to Faraon nie zgodził się wypuścić Izraelitów, więc Bóg zesłał śmiertelną 10tą plagę. Tutaj znajduje się pełny opis 10tej plagi w Biblii.

10tą plagą była śmierć każdego pierworodnego syna w kraju tej nocy z ręki Bożego Anioła Śmierci – z wyjątkiem tych, którzy przebywali w domach, gdzie został poświęcony baranek i jego krwią zostały oznaczone odrzwia tego domu. Jeśli Faraon nie posłucha, jego pierworodny syn i następca tronu zginie. Każdy dom w Egipcie, który nie poświęci baranka i nie oznaczy odrzwi jego krwią straci swojego pierworodnego syna. Tak Egipt zmierzył się z klęską narodową.

Bóg obiecał, że w domach Izraelitów (i Egipcjan), w których został poświęcony baranek i jego krwią zostały oznaczone drzwi domu każdy będzie bezpieczny. Anioł Śmierci ominie ten dom. Stąd ten dzień nazywamy Paschą (hebr. פֶּסַח najprawdopodobniej: przejść nad, ew. przejście, pominięty, oszczędzony).

Pascha – znak dla kogo?

Ludzie myślą, że krew na drzwiach była jedynie dla Anioła Śmierci. Zauważcie jednak, co na ten temat mówi Biblia:

I rzekł PAN do Mojżesza… „… Ja jestem PANEM. A krew [paschalnego baranka] będzie dla was znakiem na domach, gdzie będziecie. Gdy ujrzę krew, ominę was i nie dotknie was zgubna plaga, gdy uderzę ziemię egipską.” (Księga Wyjścia 12:13)

Pomimo, że PAN szukał krwi na drzwiach, żeby gdy ją zobaczy Śmierć mogła je ominąć, jednak krew nie była znakiem dla Niego. Biblia mówi, że krew była „znakiem dla was” – ludzi, takich jak ty i ja.

Ale w jaki sposób jest znakiem? Po tym zdarzeniu PAN rozkazał im:

Przestrzegajcie tego [dnia] jako ważnego na wieki ustanowienia dla was i synów waszych. A gdy wejdziecie do ziemi(…) przestrzegać będziecie tego obrzędu. (…) Jest to rzeźna ofiara paschalna dla PANA (…) (Księga Wyjścia, 12:24-27)

Niezwykły kalendarz paschalny

W rzeczywistości widzimy na początku tej historii, że ta 10ta plaga rozpoczęła kalendarz starożytnych Izraelitów (kalendarz żydowski).

I rzekł Pan do Mojżesza i do Aarona w ziemi egipskiej, mówiąc: „Ten miesiąc będzie wam początkiem miesięcy, będzie wam pierwszym miesiącem roku…” (Księga Wyjścia, 12:1-2)

Rozpoczynając od tego momentu Izraelici rozpoczęli kalendarz, który świętuję Paschę w ten sam dzień co rok. Od 3500 lat Żydzi każdego roku świętowali Paschę, żeby pamiętać w jaki sposób ich przodkowie zostali ocaleni od śmierci. Od tej pory kalendarz żydowski różni się nieco od zachodniego, gdzie dzień Paschy jest świętem ruchomym.

Jezus i Pascha

W taki sposób Żydzi przygotowują się do świętowania Paschy w dzisiejszych czasach, wspominając pierwszą Paschę sprzed 3500 lat.
W taki sposób Żydzi przygotowują się do świętowania Paschy w dzisiejszych czasach, wspominając pierwszą Paschę sprzed 3500 lat.

Jeśli podążymy śladami święta Paschy w historii zauważymy coś niezwykłego. Zwróć uwagę, kiedy nastąpiło aresztowanie i proces Jezusa:

 

 

 

“Prowadzili więc Jezusa od Kaifasza na zamek [do Piłata]; … ale sami nie weszli na zamek, aby się nie skalać, by móc spożyć wieczerzę paschalną.” … [Piłat] rzekł [do Żydów]: … „Lecz utarł się u was zwyczaj, aby wam wypuszczać na Paschę jednego; chcecie więc, abym wam wypuścił króla żydowskiego?” Zawołali znowu wszyscy: „Nie tego…” (Ew. Jana 18:28, 38-40)

Jezus został pojmany i stracony w Paschę, według żydowskiego kalendarza – tego samego dnia wszyscy Żydzi poświęcali baranki, żeby pamiętać tego baranka w 1500 r.p.n.e., który sprawił, że Śmierć przeszła obok (Pascha – hebr. פֶּסַח najprawdopodobniej: przejść nad, ew. przejście, pominięty, oszczędzony). Pamiętaj z ofiary Abrahama, że jednym z tytułów Jezusa było:

Nazajutrz [Jan Chrzciciel] ujrzał Jezusa, idącego do niego i rzekł: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata.” (Ew. Jana 1:29)

Jezus, ‘Baranek Boży’, został ofiarowany w ten sam dzień, w który wszyscy ówcześni Żydzi ofiarowywali baranka na pamiątkę pierwszej Paschy, która rozpoczęła ich kalendarz. To dlatego Żydowska Pascha zawsze ma miejsce w tym samym czasie, co Wielkanoc. Wielkanoc to pamiątka śmierci Jezusa i jako, że to wydarzyło się w tym samym czasie co Pascha, Pascha i Wielkanoc są świętowane w tym samym czasie. (Ponieważ kalendarz zachodni różni się od żydowskiego te święta nie wypadają w ten sam dzień, ale zwykle wypadają w jednym tygodniu.)

Znaki, znaki, wszędzie widać znaki

Wróćmy do pierwszej Paschy w czasach Mojżesza, gdzie krew była ‘znakiem’, nie tylko dla Boga, ale także dla nas. Pomyśl, co znaki robią, patrząc na poniższe znaki.

Znaki są punktem zaczepnym w naszych głowach, który sprawia, że myślimy o tym, na co one wskazują.
Znaki są punktem zaczepnym w naszych głowach, który sprawia, że myślimy o tym, na co one wskazują.

Kiedy widzimy znak ‘czaszka i skrzyżowane kości’, myślimy o śmierci i niebezpieczeństwie. Znak ‘Złote Łuki’ sprawia, że myślimy o McDonalds. Znak ‘Ö’ na opasce Nadala oznacza Nike. Firma Nike chce, żebyśmy pomyśleli o niej, gdy widzimy opaskę Nadala. Znaki są stworzone, żeby ukierunkować nasze myślenie nie na znak sam w sobie, ale na to, na co on wskazuje.

Bóg powiedział do Mojżesza, że krew podczas pierwszej Paschy była znakiem. Na co wskazuje Bóg poprzez ten znak? Patrząc na niesamowity czas ofiarowania baranka w ten sam dzień, gdy Jezusa, ‘Baranka Bożego’, jest to znak wskazujący na nadchodzącą ofiarę Jezusa.

To wykonuje pracę w naszych głowach tak, jak pokazałem w diagramie, który mnie przedstawia.

Pascha jest Znakiem, który wskazuje na Jezusa poprzez niesamowite umiejscowienie w czasie Paschy i ukrzyżowania Jezusa.
Pascha jest Znakiem, który wskazuje na Jezusa poprzez niesamowite umiejscowienie w czasie Paschy i ukrzyżowania Jezusa.

Ten znak wskazuje na myśl o ofierze Jezusa. Podczas pierwszej Paschy baranek został ofiarowany i jego krew była znakiem, żeby śmierć ominęła ludzi. Myśląc o tym znaku w kontekście Jezusa widzimy, że ‘Baranek Boży’ został również ofiarowany i jego krew przelana, więc śmierć nas ominie.

Podczas ofiary Abrahama miejscem, gdzie baranek umarł, żeby Izaak mógł żyć była góra Moria – to samo miejsce, gdzie Jezus został ofiarowany 2000 lat później. Tak się stało, żebyśmy mogli ‘zobaczyć’ znaczenie jego ofiary, poprzez wskazanie na lokalizację. Pascha także wskazuje na ofiarę Jezusa, ale poprzez inny znak – przez wskazanie na dzień w kalendarzu – kalendarza, który miał swój początek w pierwszym święcie Paschy. Na dwa różne sposoby najważniejsze historie w Starym Testamencie wskazują dokładnie na śmierć Jezusa poprzez ofiarowane baranki. Nie mogę przypomnieć sobie żadnej innej osoby w historii, której śmierć (albo wydarzenie z życia) zostało zapowiedziane na dwa tak dramatyczne sposoby. A Ty?

Te dwa wydarzenia (ofiara Abrahama i Pascha) powinny uświadomić nam, że to uzasadnione uważać, że Jezus jest w centrum Bożego Planu.

Ale dlaczego Bóg umiejscowił te znaki w starożytnej historii, żeby przepowiedzieć ukrzyżowanie Jezusa? Dlaczego to jest takie ważne? Co to znaczy dla świata, że wymaga tak krwawych symboli? Czy to dla nas dziś wciąż ważne? Żeby znaleźć odpowiedź na te pytania trzeba zacząć od początku Biblii i zrozumieć, co się stało na początku czasu.