Proste lecz potężne: Jakie jest znaczenie ofiary Jezusa?

Jezus przyszedł, żeby złożyć siebie w ofierze za wszystkich ludzi, tak żebyśmy mogli uciec od naszego zepsucia i ponownie połączyć się z Bogiem. Ten plan został ogłoszony na początku historii ludzkości. Został potwierdzony przez Boga podczas poświęcenia Abrahama poprzez wskazanie na Górę Moria, gdzie miała się dokonać ofiara Jezusa. Następnie żydowska ofiara paschalna była znakiem wskazującym na dzień w roku, kiedy ofiara Jezusa się dokona.

Dlaczego Jego ofiara jest taka ważna? To pytanie warto zadać. Biblia ogłasza Prawo, kiedy mówi:

Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć… (Rzymian 6:23)

“Śmierć” dosłownie oznacza ‘oddzielenie’. Kiedy nasza dusza oddziela się od naszego ciała umieramy psychicznie. Podobnie jesteśmy nawet teraz oddzieleni od Boga duchowo. To prawda, ponieważ Bóg jest Święty (bezgrzeszny) podczas gdy my zostaliśmy skażeni od naszego stworzenia i grzeszymy.

Można to zobrazować za pomocą klifów, z Bogiem po przeciwnej stronie niż my, oddzielonym przez bezdenny dół. Tak jak gałąź odcięta od drzewa jest martwa, tak my odcięliśmy siebie od Boga i jesteśmy duchowo martwi.

Jesteśmy oddzieleni od Boga przez nasz grzech, jak przepaść oddziela dwa klify.
Jesteśmy oddzieleni od Boga przez nasz grzech, jak przepaść oddziela dwa klify.

To oddzielenie powoduje winę i strach. Zwykle próbujemy budować mosty, żeby móc przejść z naszej strony (od śmierci) do strony Bożej. Robimy to na wiele różnych sposobów: chodzimy do kościoła, jesteśmy religijni, dobrzy, pomagamy biednym, rozmyślamy, staramy się być bardziej pomocni, modlić się więcej, i wiele innych. Ponieważ kościół rzymsko-katolicki jest istotną częścią polskiej kultury i polskiego społeczeństwa, wielu Polaków zyskuje zasługi, poprzez religijne aktywności które są częścią kościoła, takie jak częstszy udział we Mszy, oddawanie pieniędzy na kościół, czy proszenie Dziewicy Maryi o pomoc. Inni, którzy są bardziej świeccy, mogą po prostu próbować więcej pomagać innym albo rzucić złe nawyki, jak palenie czy nadużywanie alkoholu. Nasze uczynki mające na celu zyskanie większej ilości zasług mogą być bardzo trudne – a wprowadzenie ich w życie może być bardzo skomplikowane. To obrazuje następna ilustracja.

Dobre wysiłki – które mogą być pożyteczne – nie mogą niwelować przepaści pomiędzy Bogiem a nami
Dobre wysiłki – które mogą być pożyteczne – nie mogą niwelować przepaści pomiędzy Bogiem a nami

Problemem jest, że nasze starania, zasługi i uczynki, pomimo że nie są złe, nie są wystarczające, ponieważ zapłatą wymaganą za nasze grzechy jest ‘śmierć’. Nasze wysiłki, nawet te na podłożu religijnym, są jak ‘most’, który próbuję wypełnić przepaść oddzielającą nas od Boga – ale nie jest w stanie tego zrobić. Dzieje się tak, ponieważ dobre i religijne uczynki nie rozwiążą naszego podstawowego problemu. To zupełnie jakby próbować wyleczyć raka (który skutkuje śmiercią) poprzez wykluczenia mięsa z jadłospisu. Wegetariańskie jedzenie nie jest złe, może być nawet dobre – ale nie jest lekarstwem na raka. Aby wyleczyć raka potrzebujesz zupełnie innej kuracji.

To Prawo to Zła Nowina – jest tak zła, że często nawet nie chcemy jej słyszeć i wypełniamy swoje życie aktywnościami i rzeczami, o których mamy nadzieje, że sprawią, że to Prawo zniknie. Ale Biblia podkreśla to Prawo grzechu i śmierci po to, żeby nasza uwaga skupiła się na lekarstwie, które jest proste i potężne.

Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, lecz… (Rzymian 6:23)

To małe słowo ‘lecz’ pokazuje, że przesłaniem tej wiadomości jest zmiana w kierunku Dobrej Nowiny zawartej w Ewangelii – lekarstwie. Pokazuje zarówno dobroć, jak i miłość Boga.

Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, lecz darem łaski Bożej jest żywot wieczny w Chrystusie Jezusie, Panu naszym. (Rzymian 6:23)

Dobrą wiadomością płynącą z ewangelii jest to, że ofiara śmierci Jezusa jest wystarczająca, żeby wypełnić przepaść pomiędzy nami a Bogiem. Wiemy o tym, ponieważ trzy dni po swojej śmierci Jezus powstał z martwych, poprzez fizyczne zmartwychwstanie. Większość z nas nie wie o dowodzie dotyczącym Jego zmartwychwstania. Istnieje na to bardzo silny dowód, jak pokazałem w publicznym wykładzie, który prowadziłem na uniwersytecie (link do wideo tutaj). Ofiara Jezusa była proroczym wypełnieniem ofiary Abrahama oraz ofiary paschalnej. Te znaki, które wskazują na Jezusa zostały tam umieszczone po to, żeby nam pomóc w poszukiwaniu lekarstwa.

Jezus był człowiekiem, który żył bezgrzesznym życiem. Z tego powodu mógł ‘dotknąć’ zarówno Bożej, jak i ludzkiej strony i wypełnić lukę separującą Boga i ludzi. On jest Mostem do Życia, który można zobrazować następująco:

Jezus jest Mostem, który wypełnia przepaść pomiędzy Bogiem i człowiekiem.
Jezus jest Mostem, który wypełnia przepaść pomiędzy Bogiem i człowiekiem.

Zauważ, w jakiej formie ta ofiara Jezusa została nam dana. Została nam ofiarowana jako… ‘dar’. Niezależnie od tego co jest darem, jeśli to rzeczywiście jest darem to nie da się na to zapracować ani zasłużyć. Jeśli byś mógł to w jakiś sposób pozyskać nie byłby to już dar – byłaby to zapłata! W ten sam sposób nie możesz zasłużyć czy zapracować na ofiarę Jezusa. Dostałeś ją jako dar. To proste.

I co jest tym darem? To ‘żywot wieczny’. To znaczy, że grzech który przyniósł tobie i mnie śmierć został unieważniony. Most utworzony poprzez życie Jezusa umożliwia nam ponowne połączenie się z Bogiem i otrzymać życie – które trwa wiecznie. Bóg kocha ciebie i mnie tak bardzo. To takie potężne.

Więc jak ty i ja możemy przejść po tym Moście Życia? Ponownie, pomyśl o darach. Jeśli ktoś chce dać ci prezent – musisz go ‘przyjąć’. Za każdym razem, kiedy ktoś oferuje ci jakiś dar są dwie możliwości. Albo możesz odrzucić dar („Nie, dziękuję.”), albo go przyjąć (“Dziękuję za ten prezent. Wezmę go.”). Tak samo ten dar został zaoferowany i musi zostać przyjęty. Nie wystarczy jedynie w niego wierzyć, studiować go czy rozumieć. Ta sytuacja została przedstawiona na następnej ilustracji, gdzie ‘przechodzimy’ przez Most poprzez zwrócenie się do Boga i przyjęcie daru, który nam oferuje.

Ofiara Jezusa jest darem. Każdy z nas musi zdecydować się go przyjąć
Ofiara Jezusa jest darem. Każdy z nas musi zdecydować się go przyjąć

Więc w jaki sposób możemy przyjąć ten dar? Biblia mówi, że

Każdy bowiem, kto wzywa imienia Pańskiego, zbawiony będzie. (Rzymian 10:13)

Zauważ, że ta obietnica jest dla ‘każdego’. Od zmartwychwstania Jezus jest żywy nawet teraz i on jest ‘Panem’. Więc jeśli wezwiesz Jego imienia, On cię usłyszy i da ci ten dar. Wezwij Jego imienia i poproś Go – poprzez rozmowę z Nim. Możliwe, że nigdy tego nie robiłeś. Poniżej jest modlitwa, która może cię poprowadzić. To nie magiczna intonacja. To nie wyjątkowe słowa, które dają moc. To zaufanie, takie jak to które miał Abraham, które mamy w Nim, daje nam dostęp do tego daru. Jeśli Mu ufamy, wysłucha nas i odpowie. Ewangelia jest potężna, a teraz również tak prosta. Jeśli uważasz to za pomocne, możesz użyć poniższej modlitwy.

Drogi Panie Jezu. Rozumiem, że poprzez moje grzechy jestem oddzielony od Boga. Pomimo, że mogę nieustannie próbować, żadne wysiłki i poświęcenia z mojej strony nie pokonają tej przepaści. Ale rozumiem też, że twoja śmierć była poświęceniem, które zmyło wszystkie moje grzechy. Wierzę, że ty wstałeś z martwych po swojej ofierze, przez co wiem, że twoja ofiara była wystarczająca. Proszę cię – oczyść mnie z moich grzechów i bądź moim mostem do Boga, żebym zyskał życie wieczne. Nie chce żyć zniewolony grzechem, więc proszę uwolnij mnie od niego. Dziękuję ci, Panie Jezu, za to wszystko co dla mnie robisz i że nawet teraz prowadzisz mnie przez moje życie i dzięki temu mogę podążać za tobą, jako za moim Panem.

Amen

Abraham: Jak Bóg zaopatruje

Abraham żył 4000 lat temu, podróżując do dzisiejszego Izraela. Otrzymał obietnice, że będzie miał syna, który zostanie ‘wielkim narodem’, ale musiał czekać do późnej starości zanim jego syn się urodził. Dzisiaj zarówno Żydzi, jak i Arabowie pochodzą od Abrahama, więc wiemy że obietnica się wypełniła i że jest on ważną osobą w historii ojców wielkich narodów.

Abraham był bardzo szczęśliwy widząc, jak jego syn Izaak dorastał. Ale wtedy Bóg sprawdził Abrahama w niesamowity sposób. Bóg powiedział:

“Weź syna swego, jedynaka swego, Izaaka, którego miłujesz, i udaj się do kraju Moria, i złóż go tam w ofierze całopalnej na jednej z gór, o której ci powiem.” (Genesis 22:2)

Ciężko to zrozumieć! Dlaczego Bóg miałby poprosić Abrahama, żeby to zrobił? Ale Abraham, który nauczył się ufać Bogu – nawet jeśli nie rozumiał

… wstał wczesnym rankiem … i wziął z sobą dwóch ze sług swoich i syna swego Izaaka … wstał i poszedł na miejsce, o którym mu powiedział Bóg. (Genesis 22:3)

Po trzech dniach podróży dotarli do góry. Wtedy

… gdy przybyli na miejsce, o którym mu Bóg powiedział, zbudował tam Abraham ołtarz i ułożył drwa. Potem związał swego syna Izaaka i położył go na ołtarzu na drwach. I wyciągnął Abraham swoją rękę, i wziął nóż, aby zabić syna swego. (Genesis 22: 9-10)

Abraham był gotowy, aby podporządkować się Bogu. I właśnie wtedy stało się coś niezwykłego

Lecz anioł Pański zawołał nań z nieba i rzekł: „Abrahamie! Abrahamie!”

A on rzekł: „Otom ja!”

I rzekł: “Nie podnoś ręki na chłopca i nie czyń mu nic, bo teraz wiem, że boisz się Boga, gdyż nie wzbraniałeś się oferować mi jedynego syna swego.”

A gdy Abraham podniósł oczy, ujrzał za sobą barana, który rogami uwikłał się w krzakach. Poszedł wtedy Abraham, a wziąwszy barana, złożył go na całopalenie zamiast syna swego. (Genesis 22: 11-13)

Izaak został uratowany od śmierci w ostatnim momencie, A Abraham zobaczył baranka i ofiarował go zamiast syna. Bóg dostarczył baranka i ten baran zajął miejsce Izaaka.

I w tym miejscu chciałbym zadać pytanie. W tym momencie historii baranek jest martwy czy żywy?

Dlaczego pytam? Ponieważ Abraham nada teraz nazwę temu miejscu, lecz większość ludzi nie zauważa, że to istotne. Historia idzie dalej…

I nazwał Abraham to miejsce: “Pan zaopatrzy.” Dlatego mówi się po dziś dzień: „Na górze Pana będzie zaopatrzenie.” (Genesis 22:14)

Inne pytanie: W jakim czasie jest nazwa, którą Abraham nadał temu miejscu („Pan zaopatrzy”): w przeszłym, teraźniejszym czy przyszłym?

Patrząc w przyszłość, a nie w przeszłość

To niewątpliwie jest czas przyszły. Wielu ludzi sądzi, że kiedy Abraham nazywał to miejsce, myślał o baranku, w którego zaopatrzył go Bóg, który uwikłał się w krzaki i mógł zostać złożony w ofierze w miejsce Izaaka. Ale kiedy Abraham nadawał tą nazwę baran już był martwy i ofiarowany. Jeśli Abraham myślał o tym baranie – już martwym i ofiarowanym – nazwałby to miejsce „Pan zaopatrzył.” – w czasie przeszłym. Komentarz podsumowywujący tą historię brzmiałby wtedy: ‘Dlatego mówi się po dziś dzień: „Na górze Pana było zaopatrzenie.”’. Ale ta nazwa jest skierowana w przyszłość, nie w przeszłość. Abraham nie ma na myśli już ofiarowanego baranka. On wskazuje na coś innego – w przyszłości. Ale na co?

Gdzie to jest?

Pamiętaj gdzie to ofiarowanie miało miejsce, o czym jest mowa na początku tej historii:

(“Weź Izaaka… i udaj się do kraju Moria”)

To stało się w Moria. Gdzie to jest? W czasach Abrahama było to pustkowie (2000 p.n.e.) z kilkoma krzakami, dzikim baranem i Abrahamem i Izaakiem na górze. Ale tysiąc lat później (1000 p.n.e.) Król Dawid zbudował tu miasto Jerozolima, a jego syn Salomon zbudował tu pierwszą Żydowską Świątynię. Dalej czytamy w Starym Testamencie, że:

Zaczął tedy Salomon budować świątynię Pana w Jeruzalemie na górze Moria…  (2 Kronik 3:1)

Góra Moria stała się Jerozolimą, żydowskim miastem z Żydowską Świątynią. Dzisiaj to święte miejsce dla Żydów, a Jerozolima jest stolicą Izraela.

Ofiara Abrahama i Jezusa

Pomyślmy chwilę o tytułach Jezusa. Jego najbardziej znanym tytułem jest ‘Chrystus’. Ale ma on też inne tytuły, jak

Nazajutrz ujrzał Jezusa, idącego do niego, i rzekł: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata”. (Jana 1:29)

Jezus był też nazywany ‘Barankiem Bożym’. Pomyśl o tym, jak skończyło się życie Jezusa. Gdzie był pojmany i ukrzyżowany? W Jerozolimie (co jest tożsame z ‘górą Moria’). Jest bardzo jasno powiedziane, że:

A [Piłat] dowiedziawszy się, że jest poddanym Heroda, odesłał go do Heroda, który w tych dniach był właśnie w Jerozolimie. (Łukasza 23:7)

Pojmanie, proces i śmierć Jezusa odbyły się w Jerozolimie (= górze Moria). Oś czasu pokazuje wydarzenia, które miały miejsce na górze Moria.

Główne wydarzenia na górze Moria
Główne wydarzenia na górze Moria = Jerozolima

Wracając do Abrahama. Dlaczego nazwał to miejsce w czasie przyszłym ‘PAN zaopatrzy’? Izaak został uratowany w ostatnim momencie, kiedy baranek został ofiarowany zamiast niego. Dwa tysiące lat później Jezus jest nazwany ‘Barankiem Bożym’ i jest ofiarowany w tym samym miejscu – więc ty i ja również możemy żyć.

Boży Plan

To tak jakby w zamyśle Boga było połączyć te dwa wydarzenia, które są oddalone od siebie o 2000 lat historii. Tym, co sprawia, że to połączenie jest wyjątkowe, jest fakt, że pierwsze z wydarzeń wskazuje na następne poprzez nazwę w czasie przyszłym. Ale skąd mógłby Abraham wiedzieć, co tu się stanie w przyszłości? Żaden człowiek nie zna przyszłości, a zwłaszcza tak odległej. Tylko Bóg może znać przyszłość. Przewidzenie przyszłości i to, że te wydarzenia zdarzyły się w tym samym miejscu jest dowodem, że to nie był ludzki plan, lecz plan od Boga. On chce, żebyśmy myśleli o tym tak, jak poniżej:

Ofiara Abrahama na górze Moria jest znakiem, który wskazuje na ofiarę Jezusa
Ofiara Abrahama na górze Moria jest znakiem, który wskazuje na ofiarę Jezusa

Dobre wieści dla wszystkich narodów

Ta historia zawiera też obietnicę dla ciebie. Na końcu tej historii Bóg obiecuje Abrahamowi, że:

“I w potomstwie twoim błogosławione będą wszystkie narody ziemi za to, że usłuchałeś głosu mego.” (Genesis 22:18)

Jeśli należysz do jednego z ‘narodów ziemi’, to jest to obietnica dla ciebie i ‘błogosłwieństwo’ od Boga.

Więc czym jest to ‘błogosławieństwo’? Jak je dostać? Pomyśl o historii. Tak jak baranek uratował Izaaka od śmierci, tak Jezus, Baranek Boży, poprzez swoją ofiarę na tym samym miejscu uratował nas od mocy śmierci. Jeśli to prawda, to na pewno są dobre wieści.

Ofiara Abrahama na górze Moria to ważne wydarzenie w starożytnej historii. Dzisiaj pamiętają o nim i świętują je miliony na całym świecie. Ale to także historia dla Ciebie, który żyjesz 4000 lat później.